در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند
یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند
هوشنگ ابتهاج
دیشب یکی از دوستانم مسیج قشنگی بهم داد:
درود بر مردان آنجلس!
مردانی که حاضر شدند سگ با خودشان ببرند ولی زن نبرند تا سیصد سال آسوده بخوابند!!!
روز مرد مبارک.
گذشته از اینکه امروز روز پدره و منزل زیادی داره
تولد امام اول شیعیان علی بن ابی طالب(ع)، پسر عمو و داماد پیامبر و همسر حضرت فاطمه زهرا(س) و پدر دو امام مظلوم ماست
خوبه که توی همچین روزی یه مطالعه ی خیلی خیلی کوتاه حتی در حد یه نگاه
انداختن به نهج البلاغه شناختمون رو از امام اولمون بیشتر کنیم
ضرری نداره
من یه متن خیلی خیلی کوتاه رو آماده کردم که پر از روشنیه:
آگاه باشید!
دنیا خانه ای است که کسی در آن ایمنی ندارد، جز آنکه به جمع آوری توشه ی آخرت پردازد و از کارهای دنیایی کسی نجات نمیابد.
مردم به وسیله دنیا آزمایش میشوند ; پس هر چیزی از دنیا را که برای دنیا
بدست آورند از کفشان بیرون میرود و بر آن محاسبه خواهند شد، و آنچه را که
در دنیا برای آخرت تهیه کردند به آن خواهند رسید و با آن خواهند ماند. دنیا
در نظر خردمندان، چونان سایه ای است که هنوز گسترش نیافته، کوتاه می گردد و
هنوز فزونی نیافته، کاهش می یابد!
خطبه 63 نهج البلاغه
آسون نشو ای همسفر
ویرون نشو ای در به در
منو بگیر از هم همه
منو به خلوتت ببر
معجزه کن خاتون من تولدی دوباره کن
منو ببر به حادثه شبو پر از شراره کن
ستاره پرپر می کنی ای نازنین گریه نکن
پروانه آتش می زنی تو این چنین گریه نکن
ابی
هر کی به من نزدیک شه آتیشش میزنم
گفتم که بعداً نگی نگفتی
قبل از تو رو آتیش زدم بعدتم جز این نیست، نزدیک من نیا!
میشه نوازشم کنی وقتی که گرفته حالم
میشه بـبـندی بـالمو آخه شکسته بــالم
میفهمی چی میگم بهت میبینی خستگیمو
میشه بزارم پیش تو چند روزی زندگیمو
میشه بشینی پیشمو یه شعر برام بخونی
امشب یکم تنها شدم میشه پیشم بمونی
انگار یه بغضی تو گلوم داره شکسته میشه
اینجوری که پلکای تو هی باز و بسته میشه
میشه نوازشم کنی وقتی که گرفته حالم
میشه بـبـندی بـالمو آخه شکسته بــالم
سیاوش قمیشی